hosneentekhab.blogfa.com

چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد

hosneentekhab — Wed, 11 Nov 2009 20:33:23 GMT

چو باد عزم سر کوی یار خواهم کردبه هرزه بی می و معشوق عمر میگذردهر آبروی که اندوختم ز دانش و دینچو شمع صبحدمم شد ز مهر او روشنبه یاد چشم تو خود را خراب خواهم ساختصبا کجاست که این جان خون گرفته چو گلنفاق و زرق نبخشد صفای دل حافظ

نفس به بوی خوشش مشکبار خواهم کردبطالتم بس از امروز کار خواهم کردنثار خاک ره آن نگار خواهم کردکه عمر در سر این کار و بار خواهم کردبنای عهد قدیم استوار خواهم کردفدای نکهت گیسوی یار خواهم کردطریق رندی و عشق اختیار خواهم کرد

برادران

hosneentekhab — Mon, 12 Oct 2009 07:15:18 GMT

سلام

بی خوابی + دزدی + خاطرات

hosneentekhab — Sun, 04 Oct 2009 21:23:18 GMT

چه مستيست ندانم که رو به ما آورد که بود ساقی و اين باده از کجا آورد

تو نيز باده به چنگ آر و راه صحرا گير که مرغ نغمه سرا ساز خوش نوا آورد

دلا چو غنچه شکايت ز کار بسته مکن که باد صبح نسيم گره گشا آورد

رسيدن گل و نسرين به خير و خوبی باد بنفشه شاد و کش آمد سمن صفا آورد

صبا به خوش خبری هدهد سليمان است که مژده طرب از گلشن سبا آورد

علاج ضعف دل ما کرشمه ساقيست برآر سر که طبيب آمد و دوا آورد

مريد پير مغانم ز من مرنج ای شيخ چرا که وعده تو کردی و او به جا آورد

به تنگ چشمی آن ترک لشکری نازم که حمله بر من درويش يک قبا آورد

فلک غلامی حافظ کنون به طوع کند که التجا به در دولت شما آورد

این نتیجه تفعل زدن من به حافظ است.ان شاالله که درست گفته باشه.

روزگار عجیبی را دارم سپری می کنم.تقریبا 10روز پیش خواب مرگ یکی از اعضای خانوادم را دیدم که مسببش من بودم.با وحشت فراوان بیدار شدم و کلا گیج بودم.یه صدقه ای دادم و گفتم که احتمالا اضغاث احلام بوده.دوباره شب بعدش یکی دیگه از اعضا فوت کرد و باز هم من بودم مسبب اصلی.تقریبا دیوانه داشتم میشدم.تمام تصاویر واقعی بود و هیچ چیزی که دال بر خواب بودن باشه رو نداشت.از اون شب دیگه تقریبا نمی تونم بیشتر از 2 ساعت بخوابم .ترس از خواب .هم بده هم خوب.بدیش اینه که هی بیداری و خوبیش اینکه خیلی وقت داری.زندگی داشت می گذشت شد روز شنبه.رفتیم فارماکو و مقداری با موش ها ور رفتیم و محمد رو ترسوندیم!!!برگشتم که کیفم را بردارم دیدم در کمد را راحت با میله شکستن و کیف من و پوریا را برداشتن.هر چقدر بیشتر به این قضیه فکر می کردم بیشتر به عمق فاجعه پی می بردم.اول از همه 2 تا فلش بچه ها رفت + پلیر یکی از بچه ها و پلیر خودم که 2 روز بود خریده بودم(قبلیم سوخت).بعد یادم امد که کتابامم توش بوده پاتو+نکات برتر+EKG +از ولگردی تا دیکتاتوری+گرگ مغول+اگر شبی از شب ها مسافری.دفتر پاپکوم که توش کلی چیز نوشته بودم و بچه ها بهش می گفتن شطحیات اونم بود.جامدادی قشنگم،نمونه سوالات با جواب که حتی عباسی هم نداره،جزوه های 84، 2 تا جزوه که بچه ها پیاده کرده بودن و قرار بود تایپ بشه و .... که همه رفتن.جالب اینه که دقیقا روبروی کمد ما دوربین هست.رفتم پیش مسئولش گفتم اینجوریه برگشت گفت که "دوربین های ما قابلیت save ندارن و فقطbrowse می کنیم.البته این دوربین ها بیشتر برای دوران امتاحاناته".ما که نفهمیدیم انجمن و دستشویی خواهران چه ربطی به امتحان دارن که دوربین گذاشتن(شایدم چیزی هست و من نمی دونم).خلاصه کیف ما رفت و الان هرچی بیشتر فکر می کنم بیشتر وسایلم یادم میاد.

تو این دوره ای که نمی خوابیدم(الان هم ادامه داره)کلی چیزا یادم افتاد.یکی از صحنه های زیبایی که یادم افتاد صحنه ای بود که تو چاروا ها اتفاق می افتاد(چاروا به جایی بیرون از روستا میگن که چوپون و خانوادش با گوسفند ها اونجا زندگی می کنن).تو چاروا ها کلی سگ هست.و به هر چیزی که نزدیک اونجا بشه حمله می کنن.ما هم با موتور می رفتیم اونجا و کاری می کردیم که سگا ما را دنبال کنن.بعد سرعت سگ ها را محاسبه می کردیم.تندترین سگی که ما ثبت کردیم با سرعت 65 تا می رفت.در لحظه ای که دهان محترم سگ به 15-20 سانتی ما می رسید نی را که در دستمان بود نثارش می کردیم(البته 2-3 بار هم گیرشون افتادیم اما بالاخره فرار می کردیم). یه صحنه دیگه هم صحنه اب دادن به گوسفند ها بود.عصر که گوسفند ها را می اوردن چند تا اخور را پر اب می کردن و بعد یه دفعه گوسفند ها را ول می ردنو اونا بدو بدو می رفتن سمت اخر ها و چوپون ها هم در چند قدمی می ایستادن تا حیوونات دیگه نزدیک نشن.صحنه گوسفند ها که همدیگر را هل می دادن و بزغاله هایی که اون پشت بع بع می کردن و کسی به صداشون توجه نمی کرد.خیلی باحال بود.یاد اون مرغی که پسر خالم گردنش را داشت می برید که از دستش در رفت و حیوان با سر بریده داشت می دوید.یادش بخیر....

در شهادت آبائی معلم ترکمن

hosneentekhab — Fri, 11 Sep 2009 22:40:18 GMT

از زخم قلب آبايي

دختران دشت!

دختران انتظار!

دختران اميد تنگ

در دشت بي كران،

و آرزوهاي بيكران

در خلق هاي تنگ!

دختران آلاچيق نو

در آلاچيق هائي كه صد سال! -

از زره جامه تان اگر بشكوفيد

باد ديوانه

يال بلند اسب تمنا را

آشفته كرد خواهد...

***

دختران رود گل آلود!

دختران هزار ستون شعله،‌به طاق بلند دود!

دختران عشق هاي دور

روز سكوت و كار

شب هاي خستگي!

دختران روز

بي خستگي دويدن،

شب

سر شكستگي!-

در باغ راز و خلوت مرد كدام عشق -

در رقص راهبانه شكرانه كدام

آتش زداي كام

بازوان فواره ئي تان را

خواهيد برفراشت؟

***

افسوس!

موها، نگاه ها

به عبث

عطر لغات شاعر را تاريك مي كنند.

دختران رفت و آمد

در دشت مه زده!

دختران شرم

شبنم

افتادگي

رمه !-

از زخم قلب آبائي

در سينه كدام شما خون چكيده است؟

پستان تان، كدام شما

گل داده در بهار بلوغش؟

لب هاي تان كدام شما

لب هاي تان كدام

- بگوئيد !-

در كام او شكفته، نهان، عطر بوسه ئي؟

شب هاي تار نم نم باران - كه نيست كار -

اكنون كدام يك ز شما

بيدار مي مانيد

در بستر خشونت نوميدي

در بستر فشرده دلتنگي

در بستر تفكر پر درد رازتان،

تا ياد آن - كه خشم و جسارت بود-

بدرخشاند

تا دير گاه شعله آتش را

در چشم بازتان؟

***

بين شما كدام

- بگوئيد !-

بين شما كدام

صيقل مي دهيد

سلاح آبائي را

براي

روز

انتقام؟

شاملو

صوت این متن با صدای شاملو(از دقیقه ۸:۱۵ شروع میشود.)را در اینجا گوش دهید

http://mostafakokabee.persiangig.com/audio/

ماكياولي

hosneentekhab — Tue, 01 Sep 2009 14:48:18 GMT

چند تا از جملات جالبي كه تو كتاب شهريار خوندم را اينجا ميارم خيلي جالب بودن.

در ميان انان كه با تكيه بر هنر خويش به شهرياري رسيده اند نه به ياري بخت،بلندپايه ترين شان،به گمان من ،موسي و كوروش و رومولوس و تسئوس و مانندان ايشان اند.اگرچه در باب موسي سخني نمي توان گفت ريا، چرا كه وي را كاري جز به جاي اوردن فرمان هاي خداوند نبود ...واگر در كار و نهاد ايشان{كوروش}نيك بنگريم كارشان را هيچ كم از موسي نخواهيم يافت،كه وي را اموزگاري بدان بزرگ بود.

شهريار براي پرورش ذهن خويش مي بايد تاريخ بخواند و كردار مردان بزرگ را بپژوهد...

هركه بخواهد در همه حال پرهيزگار باشد،در ميان اين همه ناپرهيزگاري سرنوشتي جز ناكامي نخواهد داشت.

اگر بخشندگي درست و به شيوه ي شايسته باشد ،كسي را از ان خبر نخواهد شد و تو را از بدنامي ضد ان در امام نخواهد داشت.اما ،هر كه بخواهد در ميان مردم به بخشندگي نامدار شود،مي بايد از نمايش ان هيچ فروگذار نكند...

تنگ چشمي از رذيلت هايي است كه دولت او را برقرار ميكند.

از انچه نه مال توست نه مال رعيت تو ،دادو دهش مي توان كرد،چنانكه كوروش و اسكندر و قيصر كرد.

از اشوب تمامي جماعت اسيب مي بيند ،حال انكه بر دار كردن چند كس به فرمان شهريار تنها جان چند كس را مي ستاند.

همان به كه {از شهريار}بيش بترسند تا دوست بدارند...ادميان را از ازردن ان كس كه بخواهد در دل ايشان جايي داشته باشد باكي نيست.اما نه ان كس كه از وي هراسي به دل داشته باشند.

پس از دهان شهريار هرگز سخني نمي بايد برايد كه اراسته بدان پنج صفت برشمرده نباشد ،تا هر كه وي را بيند و گوش به او دارد،در نظرش سراپا نرم دلي و درست پيماني و راست گويي و مردم دوستي و دينداري ايد.و هيچ چيز به سترگي اين صفت اخرين و نمايش به داشتن ان نيست.زيرا مردم ،بر روي هم ، بيشتر بر پايه ي انچه چشم شان از دور مي بيند داوري مي كنند تا انچه از نزديك لمس تواند كرد.داشتن ان خيم ها{منظور پنج صفت بالا} و پيوسته فراچشم داشتن شان زيانبار است ، اما نمايش داشتن شان سودمند است.

مي توان گفت كه كردار خوب همان اندازه بيزارانگيز مي تواند بود كه كردار بد

و هميشه چنين است كه ان كه دوست تو نيست خواهان بي طرفي توست و ان كه دوست توست خواهان سلاح برگرفتن و به ميدان امدن ات.

شهريار مي بايد نشان دهد كه دوستار هنر و كارداني ست و مي بايد مردان باهنر را ارج نهد و سرامدان هر پيشه را بزرگ دارد.

سه گونه مغز در كار هست : يكي ان كه به خود در مي يابد.دوم انكه انچه ديگران دريافته اند در مي يابد. و سوم ان كه نه خود در مي يابد و نه ديگران.نخستين عاليست و ....

شهريار مي بايد همواره با ديگران راي زند،اما تنها انگاه كه خود خواهد نه انگاه كه ديگران بخواهند.

b

hosneentekhab — Sun, 30 Aug 2009 19:47:22 GMT

می خندم،اما نه از درون
می سوزم،اما نه از برون

pku

hosneentekhab — Sat, 22 Aug 2009 20:05:20 GMT

هواي عالي، بچه هاي باحال، يه دكتر بامزه و سخاوتمند، آب گرم، تفريح و بازي و... . عالي بود!ـ

تنها عكس دسته جمعي باقيمانده!(برنا، جناب دكتر جلال كوچ مشكي، رئيس انجمن پي كي يو ايران،من،نيكان،مهدی(امین سابق)،محسن (حاجي سابق!)،نسرین،ملیکا،ناصر،شیلا

من, اميرحسين, امين

گروه نمونه به همراه اميرحسين كوچولو

من

hosneentekhab — Tue, 11 Aug 2009 20:41:18 GMT

یه سری هم به این لینک بزنید:

عکس ها را:
http://publicrelations.tums.ac.ir/news/detail.asp?newsID=13022

در بین شما مردم ، اصطلاحی رایج است که در هیچ کجای دنیا با این شدت و قاطعیت رایج نیست، و همین اصطلاح نشان می دهد که استعمار فرهنگی با شما چه کرده است،و از شما آدم هایی ساخته است که کم دانش،بی هنر،بی اطلاع، و در عین حال خودخواه ،خودباور،حودبزرگ بین و همه چیزدان، و در نتیجه بدعاقبت.آن اصطلاح - که من در ایران شما بارها و بارها می شنیدم - این بود:"من اگر به جای شما بودم،چنین نمی کردم،چنان می کردم".این،دقیقا و عمیقا نشان می دهد که اولا:آدم از شکل افتاده ی ایرانی،جایگاه ِ وافعی ِ خودش را نمی شناسد . نمی داند کیست و چه می داند و چه نمی داند و قادر به چه کارهایی هست و به چه کارهایی نیست ؛ ثانیا:ایت آدم ناتوان درمانده یی که مدعی ست اگر به جای دیگران – حتی بزگ ترین ها و بهترین های جهان – بود ، خیلی بهتر از آنها عمل می کرد، با این "منم زدن های جاهلانه"اش نشان می دهد که برای ِ "من ِ" کوچک و ناتوان ِ خودش اهمیت و اعتباری قائل است که برای هیچ کس ، هیچکس قائل نیست.ایرانی ِ باسواد ِ ناتوان از تولید و خلق و ساخت ، جنون ِ "من" دارد- بی آنکه اندامی هم برای پرورش ِ این "من"بکند.کسی که اصلا ، در تمام عمرش ، یک خط ِ راست هم نکشیده و رنگ های اصلی را هم نمی تواند از هم تشخیص بدهد و اصول ِ نقد ِ نقاشی را هم نمی داند ، در یک نمایشگاه ِ نقاشی ، وقتی جلوی بهترین پرده ها می ایستد، با حالتی که فقط در باسوادهای شهری ِ ایرانی می توان دید می گوید:"بد نیست اما من اگر بودم اینجا را اینطور نمی کشیدم ، اینطور می کشیدم. اینجا را هم کمی اینطور می کردم".همین آدم وقتی به شنیدن موسیقی می نشیند هم همین رفتار را دارد:"اگر اینطور می زد که من می گویم، موفقیت ِ بیشتری به دست می آورد".به سینما هم که می رود، همینطور است و خیلی بدتر؛ چرا که صحنه به صحنه ی فیلم را ب جای کارگردان ، از نو کارگردانی می کند.در سیاست و اقتصاد ، از سینما هم بدتر.پیوسته می گوید:"اگر من به جای حکومت-یا دولت- بودم ،این کار را می کردم ،این کار را نمی کردم ،این کار را می کردم، این کار را نمی کردم". و من بسیاری از روشنفکران ِ ایرانی را می شناسم که جدا معتقد اند بیست و چهار ساعته ، یک هفته ای ، یک ماهه ، می توانند مملکت را کاملا سرو سامان بدهند، اوضاع اقتصادی را رو به راه کنند و برابری و آزادی کامل به وجود بیاورند؛ و همانطور که گفتم این حرف ها را کاملا جدی می زنند".

شعر کودک

hosneentekhab — Sat, 08 Aug 2009 20:45:52 GMT

خورشيد از آسمان به زمين افتاده است

و من برداشته ام

آن مادرم است....

چرا خدا ماه و خورشيد را آفريد؟...

مادرم همه ی دنيا را روشن می کند....

حسين مصطفوی

دکاتیر

hosneentekhab — Sat, 01 Aug 2009 12:50:22 GMT

به قول دکتر سلطانی "استفاده کردیم" از این نظرات دکتر ها. مدت ها بود که قصد کرده بودم برم ارتوپد و بالاخره رفتم.دکتر گفت کجات درد می کنه؟ گفتم درد ندارم اما فکر می کنم اینجاهام یه کم مشکل دارن.دست راست از دو ناحیه و پای چپ و پای راست.گفت برم عکس بگیرم گرفتم و اوردم پیشش:

یه نگاهی کرد و گفت که این که شکسته و خودش جوش خورده و اینم که در رفته بوده و اینم لیگامان بین متاتارس ۴ و ۵ به احتمال زیاد پاره شده .ما هم کاری برای اینا انجام نمیدیم!!!!

بعد از اينكه ناصر و محمد را فرستاديم ،منم کلید خوابگاه را دادم به حسین و خودمم دارم میرم.ماه رمضان داره میاد خیلی حال میده این ماه سحری، افطار، تراویح ،یارمضان و شب هاي قدر.